غروب سرد مشهد

میخواست آخرین شعر سفیدم  باشد 

( انگار هزار نفر

انگار یک کشور بودم )

دلم برای چند لحظه ی  بعد تنگ می شد.

قلبم برای چند لحظه ساکت ...

مشهد ـ تقی آباد

ائله باخیردی !

نه بیلیردی سؤرگونلوک نه دیر؟

 ترجمه :

فقط نگاه میکرد

اون که نمیدونست آوارگی چیه...

         آخرِ قصه پرستوی غمگین پاییز ۷۸

                                  پرستوی کوچک پرنده نبود!

                                  پرستوی کوچک دلش گرفته بود.

                                  پرستوی کوچک باید پرواز میکرد.

                                  پرستوی کوچک باید پرنده می شد.

                                  قصه پرستوی کوچک باید تمام می شد.

                                  قارانقوش کؤچمه لیدی.

                                  قارانقوش قارانقوشویدی.